Układ komórek

UKŁAD KOMÓREK tworzących soczewkę i niezwykły program ich rozwoju sprawiają, że tkanka ta jest przezroczysta. Komórki całkowicie ukształtowanej soczewki dopasowują się do siebie, formując niemal krystaliczną strukturę, która ogranicza rozpraszanie światła (rysunek z prawej i mikrofotografie z prawej). Podczas rozwoju pozbywają się materiału utrudniającego przechodzenie światła, inicjując samobójczy program, który powoduje usunięcie z ich wnętrza wszystkich organelli (na dole z prawej). Proces ten zatrzymuje się tuż przed śmiercią komórki. ROZWÓJ SOCZEWKI rozpoczyna się we wczesnym stadium zarodkowym, gdy niezróżnicowane komórki macierzyste wyściełające kulisty pęcherzyk (z lewej na górze) przekształcają się w komórki soczewki, które wypełniają całą jego przestrzeń (z lewej na dole). Następnie różnicujące komórki macierzyste wydłużają się wokół zewnętrznej powierzchni, tworząc tzw. komórki włókniste, które układają się jak warstwy cebuli (na górze). Początkowo wszystkie komórki mają organelle. Gdy jednak zostaną otoczone przez nowsze komórki, rozpoczynają degradację swych składników (z prawej).

Zniszczeniu nie ulega jedynie otaczająca organelle błona komórkowa oraz gęsty roztwór białek krystalin. Ta „ledwie żywa” tkanka ma w całej objętości identyczny współczynnik załamania światła, praktycznie więc go nie rozprasza. NOWE KOMÓRKI w rozwijającej się (na dole z lewej) i niemal całkowicie rozwiniętej (na dole z prawej) soczewce myszy rozciągają się w dół prostopadle do jej równika. Następnie sąskutecznie przesuwane do środka i w miarę jak pokrywająje nowsze komórki. Jądra komórkowe (czerwony) przemieszczająsię w dół i utrzymują przez pewien czas, ale zanikają, gdy zostaną zakryte przez inne komórki. WARSTWY KOMÓREK SOCZEWKI układają się równolegle (na górze), dzięki czemu światło przechodzi przez nie prostopadle jak w widocznej na zdjęciu soczewce wołu. W warstwie przylegające do siebie komórki zazębiają się jak elementy puzzli, co zapobiega powstawaniu przerw, gdy soczewka zmienia kształt podczas ustawiania ostrości widzenia. Na tak ułożonych komórkach światło się nie rozprasza. ZANIKANIE JĄDRA w komórce soczewki trwa kilka dni. Jednocześnie zachodzi w nich degradacja otoczki jądrowej i DNA.

BUDOWA NARZĄDU WZROKU i mechanizm skupiania światła przez soczewkę (rysunek) tłumaczą nie tylko, dlaczego widzimy, ale również dlaczego mamy brązowe, piwne, niebieskie, a czasem, na zdjęciach, czerwone oczy. Tęczówka zatrzymuje większość światła, pozostawiając okrągły otwór źrenicę przez który promienie światła docierają do soczewki, a ta następnie skupia je na siatkówce. Światło, które pada na tęczówkę, jest rozpraszane. Im fala krótsza, tym bardziej się rozprasza. Dlatego niebieskie światło skuteczniej rozprasza się niż czerwone, nadając tęczówce „naturalny” niebieski kolor. (To samo zjawisko sprawia, że niebo i morze są błękitne). Tęczówka zawiera jeszcze dodatkowo melaninę barwnik, który absorbuje światło o różnych długościach fali. Duża ilość melaniny pochłonie większość światła, tęczówka będzie więc ciemnobrązowa. Mniej barwnika w tęczówce nada jej kolor jasnobrązowy, jeszcze mniejsza zielony, a bardzo mała ilość sprawi, że będzie dominował błękit.

Źrenica wydaje się czarna, ponieważ bogata w melaninę warstwa komórek leżąca tuż za siatkówką nabłonek barwnikowy siatkówki absorbuje całe światło, które przeszło przez siatkówkę. Jest to ochrona przed chaotycznym odbijaniem światła wstecz, w kierunku fotoreceptorów, które mogłoby powodować rozmywanie się obrazu. (Taką samą funkcję pełni czarna od środka obudowa aparatu fotograficznego). Ponieważ żadne światło nie wydostaje się przez źrenicę, wydaje się ona czarna. U albinosa melanina nie powstaje, nabłonek barwnikowy siatkówki nie absorbuje więc większości światła. Powoduje to osłabienie widzenia, a gdy jest bardzo jasno niemal ślepotę. Światło z powrotem odbija się w kierunku tęczówki i źrenicy, oświetla naczynia krwionośne i sprawia, że mają różowy lub czerwonawy kolor. Podobne zjawisko można zaobserwować u każdego na zdjęciach wykonanych z lampą błyskową zbyt intensywne światło nie jest całkowicie pochłaniane przez komórki nabłonka i na fotografii widać „czerwone oczy”.

Related Post

Uprawianie genomów Wszystko wskazuje na to, że pierwszym dobrze poznanym zbożem będzie ryż (Oryza sativa). Już niebawem poznamy cały jego genom. Jeden z nas (Goff) opublikował ostatnio wstępną sekwencję genomu podgatunku japonica, ryżu powszechnie uprawianego w Japonii...
Ubezpieczenia od chorób psychicznych Od czasów emancypacji kobiety zaczęły walczyć z mężczyznami. Konkurencja odbywa się niemal we wszystkich sferach naszego życia. I chociaż mówi się, że obie płcie stanowią jedność, to jednak często stają naprzeciwko siebie jak wrogowie. Sytuacja ta cz...
Pierwsza chwilówka za darmo Zorganizowanie ślubu i wesela jest ogromnym przeżyciem dla całej najbliższej rodziny, nie tylko dla państwa młodych. Jeśli ślub bierze nasze jedyne dziecko, stres jest ogromny. Pragniemy, aby ten szczególny dzień przebiegł idealnie i bezproblemowo, a...
Kobiety w ciąży – Zdrowie Obecnie można zauważyć pewną tendencję wzrostową co do ilości ciąż. Rok 2009 zapowiada się rokiem, w którym urodzi się rekordowa liczba dzieci w porównaniu do ostatnich lat. Jednak taka sytuacja chyba trochę zaskoczyła polskie szpitale. A mianowicie ...
Złożoność organizmu Zupełnie inaczej wygląda natomiast relacja między złożonością organizmu a ilością sekwencji DNA niekodujących białek jest ona raczej zgodna. Mamy zatem zagadkę: mniej niż 1.5% ludzkiego genomu koduje białka, ale większość jest przepisywana na RNA. Al...
Terapia genowa Wprowadziliśmy do jego genomu gen IGF1 spreparowany tak, by działał tylko w mięśniach szkieletowych, i przeprowadziliśmy badania wstępne na myszach. Wstrzyknięcie wektora AAVIGF1 do mięśni młodych gryzoni spowodowało zwiększenie masy mięśni i szybkoś...